جدی جدی احساس میکنم بدون کافئین نمیتونم زندگی کنم؛ ساعت هشت صبح بیدار شدم و بدنم خسته هست و همراهی نمیکنه با برنامه هام؛
ساعت ده صبح بیدار بشم هم همینطور؛
دیروز با هزار بدبختی ساعت ۱۱ بیدار شدم و این هم شتابانا انرژی زا خوردم که همراهی کنم خودم با خودم.
الان بیدار شدم، پیاده روی کردم ولی دلم میخواد برگردم توی تخت و بخوابم مجدد.
احساس گلودرد ریزی هم چند روزی هست که مهمان لحظه هامه و کمرنگ و پررنگ میشه.
ولی این همه خستگی را دیگه بر نمیتابم.
برچسب:
نویسنده: نیما یوسفی